Lokomotywa elektryczna produkowana w latach 1953-1957 w Państwowej Fabryce Wagonów we Wrocławiu (8 egzemplarzy).
Lokomotywa EP02 była unowocześnioną wersją elektrowozu typu EP01. Aparatura elektryczna produkcji angielskiej nie uległa zmianie. Modernizacji poddano elementy mechaniczne, produkowane w Polsce. Po renowacji kabina lokomotywy miała konstrukcję spawaną, a urządzenia ciągłowo-zderzne umocowano na czołownicach kabiny, a nie jak do tej pory na czołownicach wózków. Dzięki temu prędkość konstrukcyjna wzrosła do 110 km/h.
W pierwszym etapie eksploatacji lokomotywa EP02 była wykorzystywana do przeciągania składów w warszawskim tunelu średnicowym. Od 1964 roku elektrowóz kursował również na zmodernizowanej trasie Warszawa – Łódź. Jak się jednak okazało konstrukcja lokomotywy była wadliwa, dlatego na początku lat 60-tych zaczęto ją stopniowo wycofywać z użytku. Najpierw zawieszono obsługę pociągów pośpiesznych, następnie zredukowano prędkość lokomotywy do 70 km/h i w 1982 całkowicie zaprzestano je eksploatować.
Obecnie istnieją jeszcze trzy egzemplarze lokomotywy EP02. W Muzeum Kolejnictwa w Warszawie można zobaczyć elektrowóz o numerze EP02-02. Drugi pojazd (symbol EP02-07) znajduje się w Skansenie Taboru i Urządzeń Kolejowych w Chabówce, a trzeci (symbol EP02-08) w lokomotywowni Kraków Prokocim.